Nadchodzący tydzień zapowiada się równie zmienny, jak poprzedni. Uwaga skupi się na kluczowych raportach inflacyjnych z USA – lipcowych wskaźnikach CPI i PPI. Każdy z tych raportów może wywołać poważny wzrost zmienności – zwłaszcza po tym, jak słabe dane o zatrudnieniu poza rolnictwem za lipiec skłoniły rynek do ponownej oceny oczekiwań co do przyszłej polityki Rezerwy Federalnej. Nowe dane inflacyjne mogą albo wzmocnić oczekiwania na "gołębie" nastawienie (rosnąca presja na dolara), albo, wręcz przeciwnie, pozwolić dolarowi odzyskać część utraconych pozycji.

Innymi słowy, zbliżające się publikacje mogą wpłynąć na kierunek notowań pary EUR/USD zarówno w najbliższych dniach, jak i w nadchodzących tygodniach.

Lipcowy raport o wzroście amerykańskiego wskaźnika cen konsumpcyjnych (środa, 12 sierpnia) jest szczególnie ważny dla dolara, ponieważ nastąpi po nieoczekiwanie słabym raporcie z rynku pracy. Według wstępnych prognoz ogólny wskaźnik CPI ma spaść do 3,4% rok do roku w porównaniu z 3,5% w czerwcu. W ujęciu miesięcznym wskaźnik ma wykazać minimalny wzrost (+0,1%) po spadku do wartości ujemnych (-0,4%) w poprzednim miesiącu. Oczekuje się również, że roczny bazowy wskaźnik cen konsumpcyjnych (CPI) spadnie do 2,5% po gwałtownym spadku (z 2,9% do 2,6%) w czerwcu.

Znaczenie tych prognoz wzmacniają wydarzenia geopolityczne, które miały miejsce w lipcu. W ciągu ostatniego miesiąca ryzyko inflacyjne znacznie wzrosło w związku z kolejną eskalacją konfliktu na Bliskim Wschodzie i gwałtownym wzrostem cen ropy naftowej. Nawet Fed po lipcowym posiedzeniu wskazał na utrzymującą się wysoką inflację i określił sytuację na Bliskim Wschodzie jako "jedno ze źródeł niepewności gospodarczej". W związku z tym oczekiwany spadek wskaźnika CPI w obliczu tak niekorzystnego zewnętrznego czynnika cenowego będzie szczególnie wyraźny. Taki wynik byłby przekonującym sygnałem, że nowa fala rosnących cen energii nie doprowadziła do wzrostu krajowej presji inflacyjnej w USA.

Co więcej, lipcowy wskaźnik CPI należy rozpatrywać w świetle opublikowanego już lipcowego raportu NFP. Jeśli raport inflacyjny okaże się co najmniej zgodny z prognozami (nie wspominając o osiągnięciu "czerwonej strefy"), potencjalne spowolnienie wskaźnika CPI zbiegnie się z ochłodzeniem na rynku pracy.

Podsumowując, lipcowe dane o zatrudnieniu poza rolnictwem były znacznie słabsze, niż oczekiwano: gospodarka amerykańska straciła 23 000 miejsc pracy, a wzrost płac spowolnił do 3,2% rok do roku (po czerwcowym wzroście do 3,5%). Co więcej, dane za maj i czerwiec zostały zrewidowane w dół łącznie o 103 000 miejsc pracy.

Połączenie tych dwóch trendów – spowolnienia inflacji i słabnącej presji płacowej – może znacząco zmienić stanowisko Fed, przynajmniej w zakresie retoryki werbalnej. Jak wiadomo, słabsza dynamika płac zmniejsza ryzyko wtórnej presji inflacyjnej ze strony popytu konsumpcyjnego, podczas gdy spadek wskaźnika CPI wskazuje, że szoki cenowe (na razie) nie są trwałym trendem inflacyjnym.

Innymi słowy, lipcowy wskaźnik CPI posłuży jako kluczowy "test" dla jastrzębiego scenariusza Fed. Jeśli inflacja konsumencka rzeczywiście zacznie maleć w wyniku słabych danych z rynku pracy (NFP) oraz spowolnienia wzrostu wynagrodzeń, rynek ponownie będzie dyskutował o perspektywach obniżki stóp procentowych w nadchodzących kwartałach.

Równie ważny dla oceny sytuacji inflacyjnej w USA będzie lipcowy raport o indeksie cen produkcji sprzedanej (PPI), który zostanie opublikowany w czwartek, 13 sierpnia. Raport ten posłuży jako swego rodzaju weryfikacja, która pozwoli ocenić, jak długo może utrzymywać się przewidywane spowolnienie inflacji konsumpcyjnej.

Ceny produkcji sprzedanej są tradycyjnie postrzegane jako potencjalne źródło przyszłej presji na ceny konsumpcyjne, więc umiarkowany wzrost wskaźnika PPI w lipcu (ponownie w kontekście wydarzeń na Bliskim Wschodzie) wzmocni przekonanie, że dynamika inflacji rzeczywiście traci impet.

Konsensus prognoz rynkowych sugeruje umiarkowaną miesięczną poprawę wskaźnika PPI – około 0,2% – po spadku o 0,3% w czerwcu. W ujęciu rok do roku przełoży się to na wzrost w przedziale 5,5–5,6%, co oznacza brak znaczącego przyspieszenia w porównaniu z czerwcowym wzrostem na poziomie 5,5% r/r.

Spadek inflacji konsumenckiej bez gwałtownego przyspieszenia cen producentów pozwoli na dyskusję o stopniowym łagodzeniu presji cenowej w USA. Taki wynik (lub kombinacja wyników) będzie wywierał znaczącą presję na dolara amerykańskiego, zwłaszcza w świetle słabych danych z rynku pracy.

Z technicznego punktu widzenia para EUR/USD na wykresie czterogodzinnym znajduje się pomiędzy środkową a górną linią wskaźnika Wstęg Bollingera, a przede wszystkim liniami wskaźnika Ichimoku, co utworzyło byczy sygnał "Parade of Lines". Sugeruje to, że para zachowuje potencjał wzrostowy w kierunku górnej Wstęgi Bollingera na wykresie H4, czyli do poziomu 1,1560, a następnie do poziomu 1,1580 (górne Wstęgi Bollingera na wykresie dziennym). Jeśli kupujący EUR/USD pokonają ostatnią barierę cenową, otworzy to drogę do obszaru 1,1600, z kolejnym poziomem oporu na 1,1630 (linia Kijun-sen na wykresie tygodniowym).